چن ماه پیش با یه نفر از مسولین  سر یه کار مشترک گفتمان داشتم همیشه فکر میکردم با اون هیبتش که همه ازش حساب میبرن هیچوقت خسته نمیشه بعد گذشت یه نیم ساعت شروع کرد به گریه کردن واشکهاش ترجمه خیلی از دردهای دلش بود!!(بقول دکتر شریعتی:وای از آن روز که مردی بگرید!!)وقتی بلند شدم که برم با امید میگفت:خدا کنه هیچوقت خسته نشی!!!

باورم نمیشه یه زمانی برسه خسته بشم آخه من خیلی کار دارم وقتی هم شروع کردم قول دادم خستگی ناپذیر باشم!خدایا انگیزه وتوان ما تویی ما جز تو پناهی ندارم!عمرمارا برای خدمت به اماممان هزینه نما!