سید علی امام مستان است                   او نائب امام زمان است

- در سال ۱۳۴۲ و در سن ۲۴ سالگی نماینده امام برای مذاکره با علمای مشهد شده بود و پیام امام را به ایشان ابلاغ کرده‌اند. همچنین مراجع مشهد برای آگاهی از مواضع امام درباره دارالتبلیغ وی را به نمایندگی خود برگزیده بودند.
- امام خطاب به او گفته بود: جنابعالی را یکی از بازوهای توانای جمهوری اسلامی می دانم و شما را چون برادری که آشنا به مسائل فقهی و متعهد به آن هستید و از مبانی فقهی مربوط به ولایت مطلقه فقیه جدا جانبداری می کنید می دانم
- امام خطاب به او گفته بود: در بین دوستان و متعهدان به اسلام و مبانی اسلامی از جمله افراد نادری هستید که چون خورشید روشنی می دهید
- امام در مورد او گفته بود: یک نفر را مثل ایشان پیدا بکنید که متعهد به اسلام باشد و خدمتگزار، و بناى قلبى اش بر این باشد که به این ملت خدمت کند، پیدا نمى کنـید، ایشان را من سالهاى طولانى مى شناسم
- هشت سال رئیس جمهور دوران امام و نفر دوم کشور بعد از امام بود
- تنها امام جمعه دائم تهران بود که از سوی امام تعیین شده بود
- امام برای حفظ جان او گوسفند قربانی کرده بود
- امام برای حفظ جان وی حضورش در خط مقدم جبهه را تحریم کرده بودند
- وصیتنامه امام را قرائت کرده بود
- امام با کفن او دفن شده بود
- بر پیکر مرحوم سیداحمد آقا و همسر امام  نماز خوانده بود

بله، اگر تنها یکی از این موارد برای یکی از سران اصلاحات اتفاق افتاده بود، گوش عالم و آدم را کر کرده بودند و برسر همه می کوفتند و از همه طلبکار بودند.
اما همه این ویژگی‌ها یک‌جا در رهبری عزیزمان جمع است و هیچ کس صدایش را درنمی‌آورد!

 أَجَعَلْتُمْ سِقَایَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ کَمَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ وَجَاهَدَ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ یَسْتَوُونَ عِندَ اللّهِ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ
شان نزول آیه:
“شیبه” و “عباس” هر کدام بر دیگرى افتخار مى‏کردند و در این باره مشغول به سخن بودند که على (علیه السلام) از کنار آنها گذشت و پرسید: به چه چیز افتخار مى‏کنید؟ “عباس” گفت: امتیازى به من داده شده که احدى ندارد، و آن مساله آب دادن به حجاج خانه خدا است. “شیبه” گفت: من تعمیر کننده مسجدالحرام و کلیددار خانه کعبه هستم. على (علیه السلام) گفت: با اینکه از شما حیا مى‏کنم، باید بگویم که با این سن کم افتخارى دارم که شما ندارید! آنها پرسیدند: کدام افتخار؟! فرمود: من با شمشیر جهاد کردم تا شما ایمان به خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) آوردید.