سخن یاد دارم از استادم نخواهد رفت از یادم

بگفتا حل شود مشکل ولی آهسته آهسته!

آی شمایی که دم از پیشرفت غرب وتحجر اسلام  میزنید:

تا دیروز که جنگ بود کجا بودید؟

عرصه بر شیران ایران تنگ بود...

زندگی نامه بزرگانی مثل علامه مجلسی،شهید بهشتی،شهید مطهری وآیت الله بهجت و...رو که مطالعه میکنی مشاهده خواهی کرد که قبل از تولد اونها پدر ومادر ابتدا خودشونو تربیت کردن سالها قبل از ازدواج در روایت هم داریم فرزندت را قبل از تولد تربیت کن ومنظور این است خودت را تربیت کن وخوب بار بیاور تا به پیرو اون نسلت هم پاک تربیت بشه...

با خودمون رو راست باشیم کسی حرفهامونو نمیشنوه چند درصد ازما برای نسل آینده برنامه ریزی کردیم وداریم رو خودمون کار میکنیم واعتقاد داریم حتی لقمه هایی که امروز می خوریم ،حرفی که می زنیم رفتارمون ،عبادات وحتی گناهامون در تربیت اونا موثره آیا فقط فکر میکنیم حق الناس یعنی اینکه دیگران را با حرفهامون نرنجونیم و...چند درصد از دختران ما از همین حالا روی خودشان کار میکنند که دائم الوضوء باشند تا بعدا آنچنان که مشاهده میشود مثل خیلیها که آرزو دارند کودکشونو با وضوء شیر بدن اما این فقط یه آرزو براشون شدوخیلی زود خسته شدن از تکرار این عمل خسته نشن؟چند در صد پسرای ما سعی میکنن از همین حالا کنترل برنا مه هاشونو داشته باشن که بعدا مدیر خوبی برای تربیت یک نسل باشن...

باید بشریت رو جدی گرفت...مسولیت پذیر باشیم ودر هر کاری بهترین باشیم،پدر ومادر بزرگان ما مثل ماها بودن با امکانات کمتر منتهی حواسشون جمع بود ونه تنها از محرمات که از مشتبهات هم پرهیز میکردند...

جوان مومن امروز باید به فکر سربازان صاحب الزمان باشد...

یکی از دوستانم گله میکرد که من در خانواده مذهبی بزرگ نشدم که معتقد بار بیایم و..

جوابش رو اینگونه دادم:قبول محیط خونواده تاثیر میزاره اما از اون روزی که خدا تورو مکلف کرد یعنی تومیتونی وباید بتونی بهترین روش رو برای خودت انتخاب کنی حالا هم که جوانی اگه روش تربیتی واعتقادی پدر ومادرتو قبول نداری خودت خودتو تربیت کن اونطوری که دوست داری  اگه امروز نتونی خودتو که افکارت واعمالت تحت کنترلت هست تربیت کنی فردا فرزندت همین گله رو از تو میکنه....پس از ابتدای امر ازخودمون شروع کنیم...اصل اسلام هم همینه ابتدای امر اطاعت به پیامبر شد بعد دیگران...امر به معروف هم همینه اگر کاری نیک رو خودت انجام نمیدی به دیگران امر نکن...

حداقل یه کم رو این موضوع فکر کنیم...

سنت دنیا همینه که گاهی اوقات دلت اونقد تنگ بشه که فقط میخوای یکی که افکارش شبیه افکارت باشه وبفهمه چی میگی ومثل خیلی هابا خودش نگه بابا این دیونه اس کی دیگه برا این حرفا تره خرد میکنه،پیدا شه به حرفات گوش کنه....

واین دلتنگی زیبا ومشترکه بین عشاق حتی اگه تموم وقتت هم برا معشوق گذاشته باشی تا کمتر هوای سنگین دنیا اذیتت کنه باز یه لحظه هایی که خیلی هم اتفاق میفته ،تو شبانه روز سراغت میاداونجاست که فقط با این حرف خودتو دلداری میدی سفر همیشگی نیست...یا مسافر ما از راه میرسه یا بالاخره...

دردهایی که سراغت می آد وفقط اولیاء خدا میدونن چه میگی واز چی  شکوه میکنی وبهترین سنگ صبور وملجأوپناهت هم اونا هستن....

این لحظات با همه کشنده بودنشون رو دوست دارم چون مطمئنم بعد از عبور از اون رشد میکنیم...بغض های نترکیده،خستگی هاو....همه در مقابل نگاه معصوم آقامون هیچه...

اصلش هم همینه آدم اگه خیلی هم تنها باشه باید خدا رو خیلی شکر کنه جزو اقلیت های دنیا باشه...اما مواظب باشیم وقتی جزو اقلیت شدی زیر ذره بین دیگرانی...

هنر آنست بمیری قبل از آنکه بمیرانندت مبداء ومنشاء عالم آنانند که چنین مرده اند....

این جمله از شهید آوینی است.از دلنوشته هایش آنچنان آرامشی میگیری گویا تمام افکارت را میخواند گویا تمام دغدغه های بعد از جنگ را میدانست واینچنین زیبا برایت سخن میگوید..

بعد از جنگ از شهادت نومید نشد...باز جنگید اینبار در جنگ نرم او میخواست شهید شود ودر این راه جدی بود وشد آنچه میخواست..

ای کاش ماهم یه کم هز جدیت شهدا رو داشتیم...

زمین سیاره رنج است در این سیاره صبورترین باش...

توحید اقرار به یگانگی خدا نیست توحید آن است با خدا یکی شویم.....شنیده ام وقتی خدا بداند بنده ای از بندگانش استعداد بندگی کردن را دارد اورا اسیر میکند ورهایش نمیکند خدایا مارا اسیر خود کن...

داشتم فکر میکردم چقد مقام وهیبت انسانیت پایین آمده در عصری که کرامت انسان شکسته شده وتن بشریت مجروح است وبرده داری مدرن همه جارا گرفته وبندگانت غریبتر از هر زمانی صدایت میزنند هذا مقام غریب أشکوا إلیک من غربتی أنت کهفی الهی در این زمانهی غربت  أعنی بالبکاء علی نفسی مرا روضه خوان وگریه کن بر احوال خودم قرار ده

برای انجام هر کاری اول جوابی برای خدا پیدا کن بعد آن را انجام بده این را روز میلاد پیامبر اکرم آیت الله آملی هدیه داد....مومن مانند نی است باید در آن فوت کنی تا صدایش درآید قلب مومن میان دو انگشت خداست هر چه خدا بخواهد می شود...خدایا با اراده ات اراده مرا بگیر وبا تدبیرت تدبیر مرا بگیر....ما از خاک بازی کردن در این قفس خاک خسته شده ایم ....ما را یاری کن از خاک برخیزیم نیستمان کن...که همه هستی در نیستی است...