پاتوق313پاتوقی برای افسران جنگ نرم
این وبلاگ را با افتخار تقدیم می کنم به شهید مجتبی آدینه وند
جنگ نامش با خودش است...در جنگ نقل و شیرینی پخش نمیکنند. چه بخواهی چه نخواهی یک طرف جنگ دشمن توست و از خدا میخواهد سربه تنت نباشد...برای نابودی تو از هر کاری دریغ نخواهد کرد...اولین بار نیست که اسم جنگ را می شنوم از جنگ برایم گفته اند ... می گفت زمانی تموم عالم درپوسته عراق به کشور ما بخاطر دین ما هجوم کردند ...قشنگی اون زمان این بود همه بجز عده معدودی موقعیّت حساس رو درک کردند، از پزشک گرفته تا بقال سرکوچه همه برا دفاع یا علی گفتند و با نیروی ایمانشون بلند شدند و پیروز هم شدند... حالا تا جایی که یادمه از سال هفتاد و دو مقام معظم رهبری که همه داریم سنگشو به سینه می زنیم دارن داد میزنن ناتوی فرهنگی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! و از سال 85 علناً اعلام کردند که جنگه.....یا حسین از این همه غفلت ما ...ما همونایی هستیم که میگیم کاش کربلا و زمان جنگ بودیم ....خاک بر سر ما جزب اللهی ها نشه که صدای ولی خدا رو می شنویم که می گن جنگه و خودمونو به خواب زدیم...من دانشجو هستم و مولام لقب افسر جنگ نرم به ماها میده میدونید افسر یعنی چی؟ برید بپرسید...افسر یعنی هفتاد نفر رو تربیت کنه و من هنوز تو تربیت خودمم موندم.... آی رفقا ....جنگه ....توی جنگ اگه نزنی میخوری....اگه حواستو جمع نکنی عملیّاتو می بازی....یاد حرف امام می افتم: هر کس با هر توانی که داره باید توی جبهه بجنگه اگه توانی داره و نجنگه خیانت کرده به اهل بیت... امروز ما در خواب غفلتیم، منظورم از ما بچه مذهبی هاست...ماها که فقط در بند اینیم که نمازمونو اول وقت بخونیم و نماز شبامون... یادمون رفته اونا تکالیف فردیه اگه پشتش بصیرت نباشه یعنی هیچ ... مطمئن باشیم تا اینجوریم العجل العجل هامونم آب در هاون کوفتنه... چقد از این شعار می ترسم« ما اهل کوفه نیستیم علی تنها بماند» پس چرا حرفاهای علی زمانمان رو نمی شنویم؟ اونور خط دشمن با هر ترفندی داره ثانیه ثانیه جلو میره حتی تو طالع بینی هاشون اگه خونده باشی میگن تو متولد فلان ماهی فلان لباس بهت میاد!!!!!!!!!!!!!!!!! ومن ، من که العجل العجلم گوش فلک رو کر کرده فقط میتونم بگم وضعیّت جامعه خرابه بهتره سکوت کنم ... حرف ها زیاد و است و مجال کوتاه رفقا امروز آقا دارن میگن جنگه بیاید به عرصه جنگ وارد بشیم اگه نمی تونیم حمله کنیم حداقل دفاع کنیم... می ترسم، می ترسم تو نباشی و اشک های غریبانه ی تو باشد که از آسمان بر صورت روزگار فرو می چکد... وقتی تو نیستی باران تمام اشکهای دلتنگ را همنوا با خویش جاری میکند و بغض ها را می شکند ... وقتی تو نیستی باران همان نبودن توست که قطره قطره گریه می شود در جای جای زندگی ... باران را بی تو نمی خواهم وقتی که نمی دانم تو در کجای زمین بر خطاهای من اشک می ریزی و گناهان مرا دل نگرانی ... باران را نمی خواهم که باران اشک توست برای شستن زمین از تمام بدی ها و زشتی ها...من اشک تو رو نمیخواهم ....طاقت ندارم ... وقتی تو نیستی باران را نمی خواهم حتی اگر زیبا ترین و زلال ترین باشد... تو باید بیایی که باران به اصالت خویش باز گردد.. تو باید باشی تا باران به مژده آسمانی بدل شود و و امید را زمزمه کند تو باید باشی که در میان باران چشمان مهربانت را به هر سو بدوزی و رنگین کمان شادی را در میان باران رحمت پروردگارت پدیدار سازی تو باید باشی تا باران تمام وسعت کویری خاک را سیراب کند و گرنه دور ازتو هیچ سیلابی تشنگی های زمین را اقامه نخواهد کرد... غفلت از یار گرفتار شدن هم دارد از شما دور شدن زار شدن هم دارد هر که از چشم بیفتاد محلش ندهندعبد آلوده شدن خار شدن هم دارد عیب از ماست که هر صبح نمی بینیمت چشم بیمار شده تار شدن هم دارد همه با درد به دنبال طبیبی هستیم دوری از کوی تو بیمار شدن هم دارد ای طبیب همه انگار دلت با ما نیست بد شدن حس دل آزار شدن هم دارد آنقدر حرف در این سینه ی ما جمع شده این همه عقده تلنبار شدن هم دارد از کریمان فقرا جود و کرم می خواهند لطف بسیار طلبکار شدن هم دارد نکند منتظر مردن مایی آقا؟!ـ این بدی مانع دیدار شدن هم دارد ما اسیریم اسیر غم دنیا هستیم عفلت از یار اگر روزی برسد که این نظام سقوط کند و پرچم به دست عدل گستر بیفتد دیگر سید علی مظلوم مقصر همه نواقص در اداره کشور نخواهد بود. اگر روزی برسد که این نظام سقوط کند دیگر هرکسی به این بهانه که انقلاب کرده و حق مسلمش است دین را آنجور که دوست دارد و حزب اللهی را آنگونه که میخواهد بچزاند حق تنفس نخواهد داشت...اگر روزی برسد که این نظام سقوط کند در محضر اماممان خواهیم گفت که سردمداران و داعیه داران اسلام زمینه سازان این سقوط بودند چرا که با احقاق ناحقی ها در همه جا و پرده افکندن بر روی دریچه های بصیرت مانع از رشد انقلابی ما شدند آنان شاید می ترسیدند که روزی ما نیز معنا و مفهوم انقلاب را درک کنیم برای همین،القا کردند که محافظه کار بار بیاییم یا همان بار تقوایی به آن مفهومی که آنان میخواهند داشته باشیم....این درد دلیست و بغضیست که راه گلوی ما حزب اللهیهای زمان بعد از جنگ را بسته است دیگر داریم خفه می شویم تا به کی مصلحت؟ یا؟ منفعت اصلا اگر ما خودمان به فکر نیفتیم چه کسی برایمان دل خواهد سوزاند ؟ چقد دلم می سوزد وقتی به فکر روزهایی می افتم که بچه تر بودیم( زمانی که بصیرت را به این معنا نفهمیده بودم) بخاطر احساسات دینی و ارزشی از ما پلی ساخته بودندبرای رسیدن به اهدافشان نه برای رسیدن به مقامشان. خطاب سخنم تمام آن کسانی است که روزی که این نظام سقوط کند و پرچم عدالت به دست امام زمانم برسد محکومند محکومند که باعث شدند گاهی وقت ها برخی اشخاص وقتی میشنیدن این حکومت را به حکومت مهدی موعود وصل بگردان با خود میگفتن یعنی آنجا هم برای ما جایی نیست؟ چون داعیه داران هموار کردن زمینه ظهور سنگ مهدی موعود را به سینه می زدند .... و ناحقی ها در این به اصطلاح زمینه سازی بیداد می کرد...آی جاهلان یاران جهل شما را به خدا قسم در رسیدن به مقامتان و حفظ میزتان دیگر از مهدی فاطمه مایه نگذارید ما را که می بینید حامیانی پر وپا قرصی برایتان شده ایم نه در برابر نماینده های حامی بدعتتان سکوتمان را می شکنیم نه در برابر آن نماینده ای که در مسجد سوگند یاد کرد که اگر رای بیاورد هر ماه در همین مسجد پای درد دل مرد می نشیند...نه دربرابر برنامه های مبنذل و به دور از فرهنگ اسلامی و حتی ایرانی رسانه ملی تان بخاری از خود نشان می دهیم ....می بینید خوب ما را تربیت کرده اید شما جاهل و ما یاران خوب و پشتوانه های برقر اری پایه های جهل در کشوری اسلامی ، نه کشوری منتظر ظهور موعود ... ما همان جوانان با بصیرتیم که دربرابر اختلاس ها سکوت می کنیم ...با یک تهدید استاد یا هر شخص بالادست دیگر مهر سکوت را بر لب می نهیم....باری مائیم زمینه سازان ظهور منجی و دولت عدل...دیگر از بصیرتی که نهایتش شرکت در راهپیماییها باشد خسته شده ام از بصیرت خودم و دوستانم ...که می بینیم سنگهای حاصل از بی کفایتی و خود خواهی و منفعت طلبی مسولان جاه طلب سر ولی إمان را می شکند و با سکوت احمقانه امان هنوز آرزو داریم در کربلا باشیم. حزب الله کجاست؟ بصیرت چیست؟ اهدافی که ما برای زندگی خود در نظر میگیریم، غالباً مبهم هستند/ ویژگیهای یک هدف خوب • گاهی اوقات هدف ما در زندگی نامشخص و مبهم است، لذا مسیر رسیدن به هدف نیز برای ما مبهم خواهد بود. ما اغلب یک سری خوبیها را به طور اجمالی به عنوان هدف خود در نظر میگیریم اما در واقع هدف مشخصی نداریم که بتواند توجه ما را عمیقاً به خود معطوف کرده و به سمت خود بکشاند. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: ای اباذر! برای هر حرکتی که انجام میدهی، (حتی برای کوچکترین امور) نیت و هدف داشته باش. اگر هدف نداشته باشی، شبیه غافلان خواهی بود. (یَا أَبَا ذَرٍّ لِیَکُنْ لَکَ فِی کُلِّ شَیْءٍ نِیَّةٌ صَالِحَةٌ حَتَّى فِی النَّوْمِ وَ الْأَکْل، وسائل الشیعه/1/48) خداوند متعال نیز در قرآن فرموده است که؛ غافلان شبیه چهارپایان هستند: "أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ" (اعراف/179) • یک هدف خوب ویژگیهایی دارد؛ اول اینکه باید انسان را به سمت خود بکشاند و در دل انسان حرارت ایجاد کند. هدف باید در انسان انرژی و انگیزهی حرکت ایجاد کند. هدف خوب، هدفی است که مایهی سرور و مستی انسان شود. اگر هدف انسان زیبا و جذاب باشد، زندگی انسان سراسر سرگرمی خواهد شد و تمام حرکات و فعالیتهای انسان را لذتبخش خواهد کرد. هدف خوب، راه را برای انسان روشن میکند و برنامه به دست ما میدهد. در این صورت، انسان میداند در هر لحظه باید چه کاری انجام دهد و دچار بلاتکلیفی نخواهد شد. بهترین هدف که یک خانواده میتواند برای رسیدن به آن تلاش کند، چیست؟ • بهترین هدفی که یک خانواده میتواند برای رسیدن به آن تلاش کند، چیست؟ بهترین هدف برای تشکیل خانواده کدام هدف است؟ بهترین "انگیزه" برای اینکه فرزندان خود را بزرگ کنیم، برای آنها امکانات زندگی را مهیا کنیم و برای تعلیم و تربیت آنها برنامهریزی کنیم، چیست؟ آیا "خوب شدن" میتواند هدف مناسبی برای ما باشد؟ (خوب شدن به این معنا که مثلاً فرزندان ما روی پای خودشان بایستند، آبرومند باشند، کارهای خوب انجام دهند و یا شغل مناسب و شرافتمندانهای داشته باشند.) آیا مثلاً نمازخوان بودن، میتواند ملاک و هدف خوبی باشد؟ ولایتمداری؛ بهترین هدف برای خانواده • اگر بر اساس آیات و روایات فراوان، تمام خوبیها در ایمان و دینداری خوب خلاصه میشود و هستهی مرکزی ایمان و دینداری خوب در ولایتمداری خلاصه میشود، پس بهترین هدف برای یک خانواده از زمان تشکیل آن، تا تربیت فرزندان و همچنین رشد و تکامل زن و مرد در این محیط، این است که "خانه و خانواده محل تربیت ولایتمداران و محل تقویت ولایتمداری باشد." اگر چنین هدفی داشته باشیم، خود به خود بقیه خوبیها نیز خواهند آمد؛ "چون که صد آمد نود هم پیش ماست"، اگر کسی ولایتمدار باشد، طبیعتاً خوش اخلاق نیز خواهد بود، نمازخوان هم خواهد بود و همهی خوبیها را خواهد داشت. • اگر ولایتمداری به عنوان هدف مشخص و انگیزهی اصلی خانواده قرار گیرد، وقتی نماز میخوانیم در این جهت خواهد بود، وقتی به دنبال کسب حلال میرویم، در جهت همین هدف خواهد بود. اگر مردِ خانه به دنبال لقمهی حلال میرود، برای این است که میداند اگر لقمهی حرام بیاورد، دیگر فرزندانش ولایتمدار نخواهند شد و دیگر روضهی امام حسین(ع) دلهای آنها را متحول نخواهد کرد. ما الان با شنیدن نام اباعبدالله منقلب میشویم، اما کسانی که شکمهایشان از حرام پر شده بود، حتی وقتی خود امام حسین(ع) مقابل آنها ایستاد و سخن گفت، تأثیری به حال آنها نداشت. • زن یا مرد در جریان زندگی مشترک، از همان آغاز باید هدفشان این باشد که ولایتمداری خود را تقویت کنند. باید ببینند از تشکیل خانواده چه استفادهای میتوانند در جهت ولایتمداری خودشان بکنند، ببینند آیا کسی که انتخاب میکنند در این راستا به آنها کمک خواهد کرد یا خیر. هدف ما این باشد که خودمان ولایتمدار باشیم و بعد اینکه فرزندان ما هم ولایتمدار باشند. ما باید در خانواده کاری کنیم که فرزندانمان ولایتمدار بار بیایند؛ فرزندانی باشند که برای خدمت در رکاب آقا امام زمان(ع) تربیت شده باشند. خانوادهی ولایی چه خانوادهای است؟ • خانوادهی خوب خانوادهای است که مهد تربیت فرزندان ولایتمدار باشد، خانوادهای که زن و مرد بعد از ازدواج، در آن خانواده ولایتمدارتر و حسینیتر شوند. این ملاک اصلی است و بقیه موضوعات مانند خوش اخلاق بودن، فرع است. ولایتمداری یکی از خوبیها نیست که ما به طور اتفاقی آن را به عنوان هدف انتخاب کرده باشیم، بلکه ولایتمداری صدر همهی خوبیهاست. اصلاً نگوییم که ما میخواهیم خانوادهی خوبی داشته باشیم. بگوییم ما میخواهیم خانوادهی ولایی داشته باشم. • عاطفه و محبت در یک خانوادهی ولایی خیلی بیشتر از خانوادههای دیگر است. اصلاً خانهی کسانی که اهل ولایت هستند، با خانههای دیگر تفاوت دارد؛ رنگ و بوی دیگری دارد. ما خانه و خانوادهای میخواهیم که خیمه و بارگاه اهل بیت(ع) باشد. امام باقر(ع) میفرمایند: «بهترین قطعهی زمین و سیّد سرزمینهای عالم، محلی است که شیعیان ما در آن ساکن هستند.» • در ابتدای زیارت جامعه که یکی از معتبرترین زیارتهای ما میباشد میخوانیم؛ «السلام علیکم یا اهل بیت النبوه» اصلاً مدیریت دین ما توسط یک خانواده انجام شده است. اولیاء خداوند دین ما را به صورت خانوادگی ارائه و اداره کردهاند نه به شکل انفرادی. اهل بیت(ع) به صورت خانوادگی فدای دین شدند. آیا این موضوع مهم، به ما این پیام را نمیدهد که به ارزش و اهمیت خانواده در دین بیشتر توجه کنیم؟ در بند اسم نباشیم این را از تعالیم ناب اسلام آموخته ام که به هدف بیاندیش نه وسیله البته اهمیت وسیله مهم است نه انقدر که تو را از مهم باز دارد ، بر روی سایت دانشگاه تربیت معلم خبری که چشم را می نوازد تغییر نام دانشگاه به شهید مدنی است گویا دیگر هیچ مشکلی نبود و هیچ مصوبه ای مهمتر در این مملکت نیست که مسولین وقت خود را برای آن بگذارند و در پشت درهای بسته جلسه بگیرن جز تغییر نام... دوستان به یاد دارند فروردین ماه سال جاری سر در جدید دانشگاه با هزینه شانزده میلیون تومان تعویض شد آن هم با عنوان تربیت معلم آذربایجان در حالی که یقینا مسولین همین دانشگاه میدانستند به زودی نام دانشگاه تغییر خواهد کرد ....آیا جای تاسف نیست که اینگونه بیت المال را هدر بدهیم...آیا مشاهده نمیکنیم که در همین دانشگاه چه کمبودهایی وجود دارد که بسیار برای هزینه کردن مناسبتر است...زبان به الکن میافتد از اینهمه آتش زدن پول بیت المال چه بگوید ...کسی نیست بگوید آیا در اموال شخصی خود نیز اینگونه دخل و خرج دارید؟ مسلما نه ....از کیسه خلیفه بخشیدن اگر شنیده ای ما به چشمان خود دیده ایم....هنوز مزار پاک شهید گمناممان که از نام پاکش گمنامتر است یادمان نرفته که وقتی صدایمان بلند همین دوستان با بصیرت هم دانشگاهیمان ما را به باد انتقاد گرفتند که چرا اینگونه می گویید؟ و نمیگذارید کارشان را بکنند....اما مدتیست که مزارش از دیده ها محو شده منظورم از مدت ماهاست...دلم برای سکوت بی جا ی خودمان می سوزد.... قول و قرارما که اینجوری نبود....من عاشقت شدم آقا ...خوب میدونی که اسیرم... من از قبیله ی غمم دیوونه ی محرمم ....از بچگیم تا حالا زیر پرچمم......منو که میشناسی خادم هیئتم کربللات شده افضل حاجتم....اسممو نوشتی تو عاشقا اما یه عمره تو نوبتم ...آخه چجور بگم آقا جدایی سخته....اما من بیقرار شده حاصلم انتظار از لیست زائرات همش اسممو میزاری کنار....وقتی که بهت میگم کربلا میخوام..............کربلا میخواااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااام.... دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد... به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد.... روا مباد که بر بنده ات نظر نکنی...ز لطف روی تو دست از ترنج نشناسیم....
Design By : Night Melody
نویسندگان
پیوند‌ها
-
خوب، شما ببينيد در يك چنين وضعيتى چه چيزى بيش از همه براى انسان مهم است؟ بصيرت.
بنده بارها بر روى بصيرت تكيه ميكنم، به خاطر همين. مردم بدانند چه اتفاقى دارد مىافتد؛ ببينند آن دستى را كه دارد صحنهگردانى ميكند، صحنه را شلوغ ميكند تا در خلال شلوغىهاى مردم، يك عنصر خائنى، يك عنصر دستنشانده و دستآموزى بيايد كارى را كه آنها ميخواهند، انجام بدهد و نشود او را توى مردم پيدا كرد؛ اين كارى است كه دشمن ميخواهد انجام بدهد.
هر اقدامى كه به بصيرت منتهى بشود، بتواند عنصر خائن را، عنصر بدخواه را از آحاد مردم و تودهى مردم جدا كند، او را مشخص كند، اين خوب است.
هر اقدامى كه فضا را مغشوش كند، مشوش كند، انسانها را نسبت به يكديگر مردد كند، فضاى تهمتآلود باشد، مجرم و غير مجرم در آن مخلوط بشوند، اين فضا مضر است، مخالف است.
اصرار بنده بر اين است كه آحاد مردم، ملت ايران، جريانات مختلف سياسى، همه در مقابل آن افراد معدودى كه با اصل اين انقلاب مخالفند، با اصل استقلال كشور مخالفند، هدفشان دودستى تقديم كردن كشور به آمريكا و به استكبار است، با يكديگر يكى باشند. دشمن از اينگونه عناصر در داخل ملتها دارد؛ در داخل ملت ما هم اينجور كسانى هستند، معدودى از اين قبيل پيدا ميشوند. متن ملت، آحاد مردم، اين تودهى عظيم مردمى - از خواص تا عامهى مردم - اينها را بايد از آن عناصر معدود خودفروخته جدا كرد؛ نبايد اشتباه اتفاق بيفتد. من مىبينم در بعضى از اظهارات، در بعضى از حرفها، فضا آنچنان مغشوش ميشود كه افراد سردرگم ميشوند؛ مردم نسبت به همديگر، نسبت به نخبگانشان، نسبت به مسئولانشان بدبين ميشوند؛ اين درست نيست.
بیانات مقام معظم رهبری در ديدار جمع كثيرى از بسيجيان كشور4/9/ 1388
Upload Music
